Վիլյամ Սարոյան

Գրականություն. Վիլյամ Սարոյան «Պատերազմը»

Հարցեր և առաջադրանքներ

Դու ի՞նչ ես հասկանում պատերազմ ասելով, իսկ խաղաղությո՞ւն:

Պատերազմ ասելով, ինչպես մեծամասնությունը, ես չեմ հասկանում կռիվ և արյունահոսող զինվորներ։ Ես ողակի պատկերացնում եմ մարդկանց ովքեր բավական մակարդակ չունեն, որպեզի հարցը լուծեն զրոցելով, և նրանք աննեւմ են ծայրահեղ քայլերի։ Խաղաղությունը այն է երբ չկա անհամաձայնություն երկու կամ ավել մարմինների միջև։ Երբ չկա ատլություն կամ նախանձ։ Խաղաությունը այն է, երբ կարող ես մեկին թողնելով քո սահմանը, իմանալ որ նա իր չափը չի անցնի։

Քո կարծիքով ի՞նչ է սերը:

Սերը դա զգանմունք է, որը ծնում է անգիտակցաբար։ Երբ մեկի հետ խոսելիս չես ուզում դադարել նրա ձայնը լսել, չես ուզուկ կորցնել նրան։ Սերը չի գնում միայն տղայի և աղջկա միջև եղած սիրո մասին։ Այն նաև կարող է լինել հարազատների և ընկերների հետ։ Երբ սիրում ես մեկին, սիրտդ պատրաստ է անգամ առանց մեկ վայրկյան մտածելու իրեն դնել վտանգավոր իրավիճակի մեջ, հանուն սիրած էակի։

Երբ և ինչու են մարդիկ և ժողովուրդները սկսում ատել միմյանց:

Երբ նրանց միջև լինում է անհամաձայնություն, և ոչ մեկը չի ուզում զիջել մյուսին։ Ատելության պատճառ կարող են հանդիսանալ նաև դավաճանությունն ու հիասթափությունը։

Ի՞նչ ընդհանուր բաներ ունեին Հերմանն ու Գրիգորը:

Նրանք երկուսն էլ շատ հետաքրքրասեր էին, բայց չէին մտնում այն բաների մեջ, որը կարող է իրենց կյանքին վնաս հասցնել։ Երկուսն էլ թշնամություն չունեին իրենց թշնամիների հանդեպ։

Ինչպե՞ս ես հասկանում վերջին նախադասությունը: Գրավոր ներկայացրու հասկացածդ:

Կարծում եմ այստեղ շատ խելացի խոսքեր էին գրված, քանի որ եթե մարդը իսկապես իրեն հարգում է, և բնավորությամբ իմաստուն մարդ է, պետք է հասկանա, որ ինչ որ մեկին ատելով, բան չի դուս գա։ Կարելի է ատել մարդու արարքը, կամ նրա բնավորությունը, բայց պետք չէ ատել հենց նրան, քանի որ վերջում դա բերում է ինքդ քո հանդեպ ատելության։